Kruisverwysings Genesis 24:27

¹²en gesê: HERE, God van Abraham, my heer, laat ek haar tog vandag ontmoet, en bewys guns aan Abraham, my heer.

²⁶Verder het hy gesê: Geseënd is die HERE, die God van Sem. Maar Kanaän moet sy dienskneg wees.

²⁰En geseënd is God, die Allerhoogste, wat u vyande in u hand gegee het. Toe gee hy hom die tiende van alles.

¹⁰Daarop sê Jetro: Geseënd is die HERE wat julle verlos het uit die hand van die Egiptenaars en uit die hand van Farao, wat die volk onder die hand van die Egiptenaars uit verlos het.

¹⁴Toe sê die vroue vir Naómi: Geloofd sy die HERE wat aan jou vandag ’n losser nie laat ontbreek het nie! En mag sy naam in Israel geroem word!

³²Toe sê Dawid vir Abígail: Geseënd is die HERE, die God van Israel, wat jou vandag my tegemoet gestuur het! … ³⁹Toe Dawid hoor dat Nabal dood was, sê hy: Geseënd is die HERE wat die regsaak, in die smaad my aangedoen, teen Nabal verdedig het en sy kneg teruggehou het van die kwaad, terwyl die HERE die kwaad van Nabal op sy eie hoof laat neerkom het. En Dawid het by Abígail aansoek laat doen om haar vir hom as vrou te neem.

²⁸En Ahímaäs het uitgeroep en aan die koning gesê: Vrede! En hy het hom voor die koning gebuig met sy aangesig na die aarde en gesê: Geloofd sy die HERE u God wat die manne oorgelewer het wat hulle hand teen my heer die koning opgetel het.

¹⁰EN Dawid het die HERE geloof voor die oë van die hele vergadering, en Dawid het gesê: U sy geloofd, HERE, God van ons vader Israel van ewigheid tot ewigheid. ¹¹Aan U, HERE, kom toe die grootheid en die mag en die heerlikheid en die roem en die majesteit, ja, alles in hemel en op aarde; aan U, HERE, kom toe die koningskap en die selfverhoging as Hoof oor alles. ¹²En die rykdom en die eer kom van U, en U heers oor alles; en in u hand is krag en mag, en in u hand is dit om alles groot en sterk te maak. ¹³En nou, onse God, ons loof U, en ons prys u heerlike Naam. … (+1)Wys minder

²⁰Geloofd sy die Here! Dag ná dag dra Hy ons; God is ons heil! Sela.

¹⁸Geloofd sy die HERE God, die God van Israel, wat alleen wonders doen! ¹⁹En geloofd sy vir ewig sy heerlike Naam! En laat die hele aarde met sy heerlikheid vervul word! Amen, ja amen.

⁶⁸Geloofd sy die Here, die God van Israel, omdat Hy sy volk besoek het en vir hulle verlossing teweeggebring het,

³GESEËND is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat ons geseën het met alle geestelike seëninge in die hemele in Christus,

¹⁷Aan die Koning van die eeue, die onverderflike, onsienlike, alleenwyse God, kom toe die eer en die heerlikheid tot in alle ewigheid. Amen.

¹⁰ek is te gering vir al die gunste en al die trou wat U aan u kneg bewys het; want ek het met my staf oor hierdie Jordaan getrek en nou twee laers geword.

³Hy het gedink aan sy goedertierenheid en sy trou aan die huis van Israel; al die eindes van die aarde het die heil van onse God gesien.

⁵Want die HERE is goed, sy goedertierenheid is tot in ewigheid, en sy trou van geslag tot geslag.

²⁰U sal trou bewys aan Jakob, goedertierenheid aan Abraham, wat U aan ons vaders met ’n eed beloof het sedert die dae van die voortyd.

¹⁷Want die wet is deur Moses gegee; die genade en die waarheid het deur Jesus Christus gekom.

⁴⁸en ek het my in aanbidding neergebuig voor die HERE en die HERE geloof, die God van Abraham, my heer, wat my op die regte weg gelei het om die dogter van my heer se broer vir sy seun te gaan haal.

⁶Ken Hom in al jou weë, dan sal Hý jou paaie gelykmaak.

¹¹In die weg van die wysheid onderrig ek jou, ek laat jou die spore van opregtheid betree; ¹²as jy loop, sal jou treë nie belemmer word nie, en as jy hardloop, sal jy nie struikel nie. ¹³Hou vas aan die tug, laat dit nie los nie; bewaar dit, want dit is jou lewe.

²⁰Ek wandel op die weg van geregtigheid, in die middel van die paaie van reg,

⁴maar dat jy na my land en my familie sal gaan om vir my seun Isak ’n vrou te neem.

⁸Toe sê Abram vir Lot: Laat daar tog geen twis wees tussen my en jou, en tussen my wagters en jou wagters nie; ons is mos broers.

¹¹En in dié dae toe Moses al groot was, het hy na sy broers uitgegaan en hulle harde arbeid aangesien. En hy het gesien hoe ’n Egiptiese man ’n Hebreeuse man, een uit sy broers, slaan. … ¹³Die volgende dag het hy weer uitgegaan, en daar was twee Hebreeuse manne wat met mekaar veg. Hy vra toe vir die een wat ongelyk gehad het: Waarom slaan jy jou naaste?